|
Pasaden asteburuan nire familiarekin mendira joan nintzen (Tologorri konkretuki). Hasieran oso ondo egon ginen, baina “Senda Negra” deitzen den bidera heldu ginenean, zerbait gertatu zitzaidan.Bidetik, bi txakur atera ziren eta korrika etorri ziren ni nengoen lekura. Bi artzakur ziren, oso arriskutsuak, beraz ez zen oso dibertigarria izan. Gainera, nire osabak, nahigabe, bere makila altxatu zuen eta txakur bat ahoa irekitzen hasi zen, bere hortzak erakusten.Bi txakur horiek ardiak zaintzen hari zirela esan behar dut, eta gu GEHIEGI hurbildu ginen haien ardiei. Ni oso larrituta nengoen, eta kezkaren karga za-paldu egiten zidan.Eskerrak, azkenean, artzaina agertu zela eta korrika etorri zela bere bi txaku-rrak lasaitzera. Dena bukatu zen horrela, eta artzaina, barkamena eskatuz, bere ardiekin jaitsi zen berehala menditik behera, Gohiko Lendoño deitzen den herrirantz. Horrela geratu zen dena. 2008ko maiatzaren 6an
(osorik irakurri)
|
|
|
|
Pasaden asteburuan, nire osabaren etxera joan nintzen. Bere herrira heltzeko hogei minutu behar dira, eta gainera asko aspertu nintzen gero han bakarrik. Ez nekien zer egin ondo pasatzeko. Gainera, ni nekien nire lehengusua eguerdian helduko zela, baina ordu bietan oraindik ez zegoen etxean. Urduritasuna bor-bor egiten zidan barruan, berarekin egotea nahi nuelako, eta gainera denbora pasatzen ari zen eta ordu gutxi geratzen ziren Gasteizera bueltatzeko.Denbora pasatzeko telebista ikustea erabaki nuen, baina ez nuen ezer interesgarria aurkitzen, nik nahi nuena nire lehengusuarekin egotea zelako. Ez nuen asko ikusten, eta berarekin egon nahi nintzen arratsalde horretan.Eskerrak, azkenean, ordu bat pasatu eta gero, atea ireki zen, gero itxi zen berriro eta nire lehengusua, nire izebarekin, heldu zen etxera. Elkarrekin jan genuen eta gero, arratsaldean, primeran pasatu genuen, elkarrekin jolasten kanpoan. Bikain sentitu nintzen, ur bitsetan nengoen. Errepikatzea nahiko nuen!
(osorik irakurri)
|
|
|
|
Duela hiru aste gutxi gora behera, martxoaren 19an, asteazkena zela, Deniara joan nintzen Aste Santua pasatzera. Denia Alikanten dago, Komunitate Balentziarran. Heltzeko zazpi ordu behar dira autoarekin bazoaz, Gasteiztik (ni bizi naizen hiritik) 700 kilometrora dagoelako. Pixka bat aspertu nintzen bidaian, baina aspertzea merezi zuen. Ailegatzerakoan ezin genuen gauza asko egin, oso berandu heldu ginelako Deniara. Dena den, hurrengo lau egunetan oso ondo pasatu nuen: hondartzara joan nintzen, baina ura oso hotza zegoen eta eguraldi oso ona ez zuen egiten. Hiriaren zentrora joan nintzen, paseatzera eta izozkiak jatera, bero handia ez egin arren. Baina, ona den guztia bukatzen da eta azkenean, martxoaren 24a heldu zen. Nire aita lan egitera 25ean bueltatu behar zen, eta horregatik kotxea hartu genuen hamabietan eta Gasteizera bueltatu ginen zazpietan. Oso ondo pasatu nuen, bai, baina ni udan joatera ohituta nengoen eta arraroa egin zitzaidan Denian bakarrik lau egun pasatzea. Berdin dio, asko dibertitu nintzen.
(osorik irakurri)
|
|
|
|
|
